به گزارش روابط عمومی بنیاد پویانمایی، ساختمان ۶۲۰۰ فوتمربعی استودیوی تیپت در یک حراج سهروزه در حال تخلیه است. طبق آگهی فروش، تیپت ۳۵ سال در این محل در برکلی فعالیت کرده و اکنون تقریباً همهچیز به فروش میرسد؛ از تجهیزات پویانمایی عروسکی و ثبت حرکت گرفته تا دوربینها، ابزار ساخت ماکت، اسناد تولید و صدها و احتمالاً هزاران شیء مربوط به آثار استودیو.
در میان اقلام حراجشده، ماکتها و طراحیهای فیلم «خدای دیوانه»، یک ماکت هنرمندساخت از ربات ایتی از فیلم «امپراتوری ضربه میزند»، ماکتهای «سربازان حشرهای»، پوسترهای امضاشده، استوریبوردها، لباسها و نمونههای اولیه دیده میشود. همچنین سه ماکت مربوط به صحنه شطرنج دژاریک در نخستین فیلم «جنگ ستارگان» نیز در این حراج قرار دارند.
بخشی از تجهیزات اصلی کارگاه جلوههای ویژه نیز فروخته میشود؛ از جمله رایانهها، چاپگرهای سهبعدی، تجهیزات نورپردازی، دستگاههای جوشکاری، متههای ستونی، تجهیزات قالبسازی و جعبههای کامل ابزار.
با این حال، دو چیز وجود دارد که تیپت حاضر نیست آنها را بفروشد: دو جایزه اسکارش. تیپت، که اکنون ۷۴ ساله است، درباره جوایزی که برای «بازگشت جدای» و «پارک ژوراسیک» دریافت کرده، به شبکه سیبیاس سانفرانسیسکو گفت: «آنها باارزشترین چیزهایی هستند که دارم و مهمترین لحظات مسیر حرفهای من را نشان میدهند.»او درباره جدا شدن از سایر وسایل نیز اعتراف کرد که گاهی احساس پشیمانی سراغش میآید.ما تقریباً ۴۰ سال فعالیت کردیم. دوره خوبی بود.
تیپت در پایان مصاحبه گفت:«من در حالی میمیرم که شمشیرم در دستم است.»فیل تیپت و همسرش، تهیهکننده جولز رومن، این استودیو را در سال ۱۹۸۴ تأسیس کردند.
تیپت پس از فعالیت در نخستین «جنگ ستارگان»، به توسعه فناوری حرکتنمایی کمک کرد؛ روشی پیشرفتهتر از پویانمایی عروسکی که با افزودن تاری حرکتی، حرکت شخصیتها را طبیعیتر نشان میداد.
شاید مهمترین دوره فعالیت تیپت و کاری که بیش از همه با نام او شناخته میشود، «پارک ژوراسیک» باشد.
او در ابتدا برای ساخت دایناسورهای عروسکی و پویانمایی عروسکی آنها استخدام شده بود، اما با تصمیم سازندگان برای استفاده از تصاویر رایانهای در جانبخشی به دایناسورها، تیپت و تیمش نیز روش کار خود را تغییر دادند.
استودیوی تیپت بعدها در ساخت فیلمهایی مانند «سربازان حشرهای»، مجموعه «ماتریکس»، «هلبوی» و مجموعه «گرگومیش» نیز مشارکت داشت.
خود تیپت نیز طی چند دهه، بهطور مقطعی روی فیلم بلند عروسکی «خدای دیوانه» کار کرد و سرانجام این اثر در سال ۲۰۲۱ در جشنواره لوکارنو به نمایش درآمد.
آنچه اکنون بهطور قطعی به پایان میرسد، کارگاه تاریخی برکلی است؛ جایی که بخش بزرگی از تاریخ سینما و جلوههای ویژه طی چند دهه در آن شکل گرفت.
